Nagasaki kıyıları açıklarında bulunan Haşima Adası’nda denizaltı kömür madeni Ocak 1974’te kapatıldı. Madenciliğin sona ermesiyle adada yaşayan işçiler ve aileleri, aynı yılın nisan ayına kadar adayı tamamen terk etti.
Kömür üretiminin en yüksek seviyede olduğu dönemde yaklaşık 5 bin 300 kişinin yaşadığı Haşima, yüzölçümüne oranla dünyanın en yoğun yerleşim yerlerinden biriydi. Dar alana çok katlı beton apartmanların yanı sıra okul, hastane, dükkân ve sosyal alanlar inşa edilmişti.
Japonya’da 1960’lı ve 1970’li yıllarda sanayinin enerji kaynağı olarak kömürün yerini petrol almaya başladı. Madeni işleten Mitsubishi, maliyetini karşılamayan tesisi Ocak 1974’te resmen kapattığını duyurdu.
Madencilik, adada ikamet edilmesinin temel nedeniydi. Madenin kapanmasıyla istihdam sona erince adada yaşayan binlerce işçi ve aileleri kısa süre içinde bölgeden ayrıldı.
Nüfusun tahliyesinden sonra Haşima’daki beton yapılar, rüzgâr ve tuzlu okyanus suyunun etkisiyle zaman içinde yıpranarak enkaz görünümü aldı. Ada, 2009’dan itibaren güvenlik kısıtlamaları altında sınırlı turizme açıldı; çökme riski bulunan binalara giriş yasak, ziyaretler belirlenmiş yürüyüş yollarıyla sınırlı.
