Güney Avustralya çölündeki Coober Pedy’de yaklaşık 2 bin kişi, yazın dışarıda sıcaklığın 48 dereceyi aştığı koşullara karşı kumtaşına oyulmuş evlerde yaşıyor. Yeraltındaki konutların sıcaklığı yıl boyunca 19-25 derece arasında kalıyor.
Başkent Canberra’ya yaklaşık 1.600 kilometre uzaklıktaki kasabada yeraltı yapıları, çökme tehlikesine karşı yüzeyden en az 4 metre derine inşa ediliyor. Evlerde elektrik, su, internet ve havalandırma bulunuyor.
Almanya’nın Stuttgart kentinden ailesiyle kasabaya taşınan 38 yaşındaki Sabrina Troisi, evlerinde ısıtma ya da soğutma masrafı olmadığını, kapı kapanınca dışarıdaki gürültünün kesildiğini söylüyor. Troisi, karanlık ve sessiz ortamda uyumanın kendisi için güzel bir duygu olduğunu belirtiyor.
Yeraltı yaşamı konutlarla sınırlı değil. Kayaya oyulmuş Sırp Ortodoks Kilisesi, penceresiz tünellerde konaklama sunan Desert Cave Hotel ve 1930’lardan kalma eski bir maden kuyusunda işletilen kitapçı kasabanın yeraltındaki yapıları arasında.
Kasabada yakın zamanda yapılan bir müzayedede üç yatak odalı bir yeraltı evi 21 bin sterline satıldı. Opal yataklarının bulunduğu bölgede ev genişletmek için yapılan kazılarda değerli taşlara rastlanabiliyor; anlatılan bir rivayete göre, yatak odası eklemek için kazıya başlayan bir madencinin evi zamanla 10 odalı bir yeraltı malikanesine dönüştü.
Coober Pedy’nin yüzeyinde ise kum ve çakıldan oluşan, çim bulunmayan bir golf sahası yer alıyor. Oyuncular vuruş için yanlarında küçük yapay çim parçaları taşıyor; gündüz sıcağı geçince karanlıkta parlayan fosforlu toplarla golf oynanıyor.
Kasabanın yeraltı mimarisi, Birinci Dünya Savaşı’ndan dönen ve siper yaşamına alışkın askerlerin toprağa sığınaklar kazmasıyla gelişti. Bölgedeki opal keşfinin başlangıcı 1915’te su ararken taşlara rastlayan Willie Hutchison’a uzanıyor; yaklaşık 120 milyon yıl önce iç denizle kaplı olan çevrede opalleşmiş fosiller de çıkarılıyor.
