Havaların soğumasıyla doğada daha az görülen yılanlar, kış aylarında tamamen ortadan kaybolmuyor; soğuktan korunmak için kuytu ve güvenli alanlara çekiliyor.
Yılanlar bu dönemde brumasyon adı verilen bir dinlenme sürecine giriyor. Metabolizmaları, kalp atışları ve solunumları yavaşlarken enerji tasarrufu için beslenme faaliyetleri de büyük ölçüde duruyor.
Kemirgen yuvaları, taş duvar araları, odun yığınları ve kompost alanları yılanların kışın sığındığı yerler arasında bulunuyor. Ahır ve kiler gibi kuytu yapılar da soğuk havalarda tercih ettikleri alanlardan.
Brumasyon, memelilerde görülen kış uykusuyla aynı özellikleri taşımıyor. Yılanlar tamamen hareketsiz kalmıyor; hava sıcaklığının geçici olarak yükseldiği zamanlarda saklandıkları yerlerden çıkıp hareket edebiliyor.
Havalar ısındığında yılanlar yeniden beslenme ve avlanma faaliyetlerine dönüyor. Kışın avlanmanın azalması, fare ve tarla faresi gibi kemirgenlerin sayısında geçici artışlara yol açabiliyor.
